شعرهایم تا تو نمی رسد،

وقی بودنت نقط چین است،

وقتی نگاهت را چشم می زنم

وتا من گمراه می شوی .

عاشقانه هایم نرسیده می افتند،

وقتی دست هایت سرد است ،

ودست من  گرم  مستطیل های تار می شود؛

تا فاصله را به لرزه بکشاند.

 

                                                                                    یوشا

 

پی نوشت یک: نوستالژی ...بعضی وقت ها عجب چیز بیخودی می شه!

پی نوشت دو: چقدر اون روز حرف هاش کمکم کرد...با اینکه خودش اخراج شده بود و انقدر ناراحت بود...

پی نوشت سه: پست امروز برای دوست خوب!

پی نوشت چهار:گیتار به جاهای خوبی داره می رسه...