هر گاه کابوس هایم اوج می گیرند

پاهایم جا می مانند از رفتن

و صداهارعدوبرق می زنند

بین خواب و بیداری ،

ومن خالی تر از همیشه

به تعبیر خوابم

صدقه ای برای بیداری ام

روانه می کنم

تا برسد به روح آن که

خواب را از من گرفته است.

 

                                                 یوشا

 

پی نوشت یک:این نیز بگذرد.

پی نوشت دو:شک و تردید

پی نوشت سه: همینجوریشم بازم قشنگه همه چی!